Dames, wat is dit nu?

2012 is voordat het begon al door velen onder de loep genomen. Haar reputatie is haar vooruit gesneld, zou je kunnen zeggen. Er is al zoveel verandering voorspeld dat het een enorme teleurstelling zou zijn als op 1 januari 2013 alles nog steeds hetzelfde zou zijn.
Dat grote bedrijven door hun formaat een zekere traagheid op kunnen bouwen die ze in tijden van grote verandering niet gaat helpen is al lang bekend. Net nu ik dacht dat een aantal daarvan zich goed op vernieuwing aan het voorbereiden waren door de diversiteit van denken aan de top te vergroten zie ik binnen korte tijd twee topvrouwen wegrennen. De een zat er al een tijdje maar vond het volgens de krant niet leuk dat ook anderen wat meer te zeggen kregen. De ander gaat na twee maanden omdat de onderneming in zwaar weer terecht is gekomen en mevrouw de bijbehorende onzekerheid niet op prijs stelt. Dames, zo wil je toch niet in de krant staan!

Zonder diversiteit in denken komen we de huidige problemen niet te boven. Vrouwen in alle geledingen van voormalige mannen bolwerken is daarin een goede stap. Toch verlaten twee dames die de top gehaald hebben, op grond van inhoudelijke kwaliteiten, het schip bij een beetje storm. Is dat bewijs dat ze er toch niet voor bestemd zijn? Of gaan de overgebleven mannen tijdens die storm zo in blinde paniek tekeer dat de dames snel tot het inzicht zijn gekomen dat het schip niet meer te redden is? Een nog somberder scenario is dat dames die nu de top halen hun unieke eigenschappen onderweg hebben ingeleverd en nu snel op zoek gaan om ergens anders nog even snel wat te kunnen graaien. We zullen het zien. Dit is geen pleidooi voor vrouwen aan de top als doel, maar voor meer diversiteit in denken en kijken naar de kansen in onze omgeving.
Ik zie een betere balans tussen mannen en vrouwen als een van de geschikte middelen daartoe.
Dan moeten de dames wel mee willen doen, juist als het weer wat slechter is.
Ik hoop dat ze binnenkort weer in de vaart zijn, met een nieuw en schoon schip.
Hoe het ook zij, weg lopen als het moeilijk wordt is een matige strategie. Veel bedrijven hebben het moeilijk. Dan moet juist het denken aan de top aan kleur en veelzijdigheid winnen.
Uiteraard staat bedrijvendesigner Visual Strategy klaar om hieraan mee te bouwen.


Humor en innovatie

Nu vele bedrijven en instellingen opnieuw met financiële tegenslagen te maken hebben, hoop ik dat de gebruikelijke kramp om te gaan snoeien nu eens vergezeld zal gaan van het inzicht dat er ook iets moet veranderen. Door minder te doen van iets dat niet tot het gewenste resultaat heeft geleid, is dat gewenste resultaat er nog niet.

Hopelijk biedt het wel ruimte voor vernieuwing.

Laat die vernieuwing nu eens beginnen met de moed om tijdens de crisis onszelf eens wat minder serieus te nemen. Maak eens een grap over de eigen situatie. Niet omdat daarmee de problemen zullen verdwijnen of om de kop in het zand te steken, maar wel als een eerste stap.

De essentie van humor is het vermogen om in hele korte tijd heel anders naar iets te kunnen kijken.
Naast het feit dat het een van de weinige dingen is die ons boven het niveau van wilde beesten doet uitstijgen.
Die manier van probleem oplossen steek ook weer vaker de kop op, maar met dat simpele recht van de sterkste is vernieuwing niet goed geholpen. Integendeel zelfs.

Het vermogen om anders naar een situatie te kunnen kijken, en daardoor nieuwe mogelijkheden te zien is essentieel voor innovatie in uw bedrijf. En daarmee voor de overleving en groei op de lange termijn. De snelste manier om dit vermogen op te bouwen of weer tot leven te wekken is er iemand bij halen die er echt lol in heeft om anders te kijken en dwars te denken.

Bovendien is lachen goed voor de gezondheid, en die is weer nodig om het harde werk van het realiseren van het nieuwe idee uit te voeren. Met veel plezier in dat werk voelt het niet als werk.

Zo is de eerste slag al gewonnen. “humor is a serious business” zei een bekende Engelsman eens.
“hear, hear!” 

Klant behoefte

Bron: Bill Waterson. Calvin and Hobbes


Groupon:Snelgroeiend strategisch faillisement?

 Snel groeiende bedrijven doen iets goed. Volgens de klassieke marketing opvatting spelen ze in ieder geval goed in op een behoefte in de markt. Al een tijdje is Groupon een topper onder de snelle groeiers. Winst hebben ze nog niet gemaakt, maar daar maken we ons kennelijk zo kort na de vorige internet hype al geen zorgen meer over. Opvallend is dat analysten en ander hoog geleerd bankvolk bij het noemen van het verdienmodel altijd alleen maar naar Groupon zelf kijken. Kleine tip: kijk ook eens of de klant er blij van wordt. Veel bedrijven met blije klanten blijken winst te maken.

50% korting geven is de drempel om mee te mogen doen. Dat zal die genoemde behoefte in de markt niet zijn; weinig ondernemers staan s’ ochtends op met een brandend verlangen om de prijs te halveren. Veel korting ontvangen is voor consumenten wel leuk, denken ze.  Natuurlijk werkt het model voor een aantal producten prima. Als je bijvoorbeeld nu nog met een partij paashazen zit en je magazijn moet leeg…..  Maar denken ondernemers nu echt dat “klanten” die op een mega korting afkomen de volgende week het dubbele gaan betalen?  De behoefte waar Groupon misbruik van maakt is die naar meer business in deze turbulente tijden. Het verlagen van je prijs is een laatste redmiddel, een vlot voor een drenkeling.  Heel fijn dat het er is, maar na een tijdje wil je toch weer vaste grond onder de voeten.

Dan komt het toch neer op het creëren van onderscheidend vermogen. Een uniek verhaal, met voldoende uitstraling om klanten zonder korting, met veel plezier te laten betalen.  Als je dat zelf niet meer ziet zitten, haal er dan een frisse blik bij.