Innovatie? Trossen los!

Staat innovatie serieus op de kaart bij het Nederlandse bedrijfsleven? Gezien het toegenomen aantal vacatures voor Director of Innovation of Chief Development Officer zou je denken van wel.
Ik lees ze dan ook met belangstelling, om mij vervolgens te verbazen en te ergeren.

NL innovatie denken

Wat is het geval? Bijna zonder uitzondering wordt stevige ervaring binnen de eigen branche geëist.
Dat is kennelijk veel belangrijker dan ervaring met het innovatieproces zelf.
De nieuwe directeur Development en Innovatie voor een bouwer van stalinrichtingen moet eigenlijk zelf melkveehouder geweest zijn. Etc.,etc. Waarom toch? Het bedrijf heeft hopelijk al kennis van de eigen branche in huis.

Is die branche zo ingewikkeld dat een goed opgeleid en slim mens er jaren verdwaasd in rondloopt als hij/zij hem niet kent? De complexiteit van de eigen branche wordt overschat en die van het innovatieproces onderschat. Maar erger nog; op termijn doet het bedrijf zichzelf ernstig tekort.

Iemand uit de eigen branche praat dan wel makkelijk “de taal”, maar denkt meestal ook volgens de regels van die branche. Weg kans op echte doorbraken. Daarvoor moeten de bestaande geschreven en ongeschreven regels uitgedaagd of genegeerd worden. Dat is veel gevraagd voor iemand die met diezelfde regels groot geworden is.

De kern van innovatie komt neer op het maken van nieuwe combinaties van bestaande elementen. Dat vereist minstens twee zaken: een breed arsenaal aan elementen en het vermogen om een probleem naar een hoger niveau te tillen.
Die twee kan je vergaren door ervaringen in meerdere takken van sport op te doen.
Daarom bestaan er ook nog steeds zeer succesvolle industrieel ontwerpbureaus en was een bedrijf als GE decennialang een van de meest winstgevende bedrijven op aarde. Daar werd talent aangenomen op de juiste attitude (boven kennis) en vervolgens de kans geboden om ervaring op verschillende posities en binnen verschillende industrieën op te doen. De kruisbestuiving die daaruit voortkwam blijkt uiterst productief.

Goede innovatiemensen zijn in staat een vraagstuk naar een hoger abstractieniveau te tillen.
Daar worden problemen generieker en is specifieke branchekennis minder relevant. Eenmaal uit de gebruikelijke context getild kan het probleem vanuit verschillende invalshoeken met frisse blik geanalyseerd worden. Hier ontstaan de creatieve concepten.

Met het eisen van te veel ervaring binnen de eigen branche wordt het innovatiepotentieel beperkt. De hardloopschoenen worden aan elkaar geknoopt vlak voor de start.

Hoe komt die beperkende eis dan toch steeds in die vacaturetekst terecht?

1/ De neiging om jezelf als uitgangspunt te nemen. Dan zoek je iemand die op jou lijkt. Die heeft kennis van de branche!
Allemaal heel menselijk, maar het gezamenlijke arsenaal wordt er niet sterker van.

2/ Onbekendheid met innovatie. Daardoor wordt het over een kam geschoren met andere functies binnen het bedrijf.

3/ Risicomijdend gedrag. Er is weinig ruimte voor fundamentele verandering. Men wil geen al te gekke dingen.
Dit resulteert in incrementele verbeteringen.

Een vierde reden zou kunnen zijn dat men helemaal geen fundamentele vernieuwing wil! In dat geval is het gewoon mijn probleem dat ik mij te veel voorstel bij het begrip innovatie en denk dat het Nederlandse bedrijfsleven het echt nodig heeft om te overleven.

Beste bestuurders, zoekt u iemand om innovatie vorm te geven? Kunt u bovengenoemde ballast overboord gooien? Mooi! Ga het gesprek aan met iemand met veelzijdige ervaring en vraag wat dat gebracht heeft. U zult aangenaam verrast zijn door de antwoorden. De competenties die nodig zijn voor innovatie zijn niet zo branche gebonden. Diversiteit maakt een ecosysteem sterker.

We zullen vaart moeten maken om de mooie bedrijven die we hebben te laten floreren. Wil je echt vooruit? Trossen los!
Zin om hierover het gesprek aan te gaan? Bel Peter, 06 50733919


The zero change scenario

The manager and his religion, when stings stay as they are

Cause

To me the widespread belief in the Holy Grail of making money is one of the causes for many, if not all, critical issues we face. This single focus leads to behavior that fills the headlines today. That’s the tip of the iceberg, and bankers aren’t the only ones. The underlying human hunger for power and status are beyond reach for now, but maybe a view on the end game of the current global religion can help speed up change.

Sustainability

For all clarity; there’s nothing wrong with earning a decent living, but money should be the result of a valuable contribution made, not the main objective as such. Not if you aim for sustainability.
The attention for durability, customer happiness, stakeholders etc. is a good sign, but isn’t moving fast enough yet to counter the pace of the destruction of the environment or the rise of bonuses.

Effect

The key issue with this religion is it’s love for short term. It leaves no room for the long term vision and thinking that helps true innovation. If this path is continued, it could lead to the lonely manager begging for salvation at the same alter that caused his misery.

With this vision in mind it will be easier to recognize the signs. Then we move to the next step: a shared need for change. Once we have that the fun part starts: creating new options, for sustainable competitive advantage, happy customers that tell their friends to buy from you and profitable growth. I’m ready, how about you?


Dames, wat is dit nu?

2012 is voordat het begon al door velen onder de loep genomen. Haar reputatie is haar vooruit gesneld, zou je kunnen zeggen. Er is al zoveel verandering voorspeld dat het een enorme teleurstelling zou zijn als op 1 januari 2013 alles nog steeds hetzelfde zou zijn.
Dat grote bedrijven door hun formaat een zekere traagheid op kunnen bouwen die ze in tijden van grote verandering niet gaat helpen is al lang bekend. Net nu ik dacht dat een aantal daarvan zich goed op vernieuwing aan het voorbereiden waren door de diversiteit van denken aan de top te vergroten zie ik binnen korte tijd twee topvrouwen wegrennen. De een zat er al een tijdje maar vond het volgens de krant niet leuk dat ook anderen wat meer te zeggen kregen. De ander gaat na twee maanden omdat de onderneming in zwaar weer terecht is gekomen en mevrouw de bijbehorende onzekerheid niet op prijs stelt. Dames, zo wil je toch niet in de krant staan!

Zonder diversiteit in denken komen we de huidige problemen niet te boven. Vrouwen in alle geledingen van voormalige mannen bolwerken is daarin een goede stap. Toch verlaten twee dames die de top gehaald hebben, op grond van inhoudelijke kwaliteiten, het schip bij een beetje storm. Is dat bewijs dat ze er toch niet voor bestemd zijn? Of gaan de overgebleven mannen tijdens die storm zo in blinde paniek tekeer dat de dames snel tot het inzicht zijn gekomen dat het schip niet meer te redden is? Een nog somberder scenario is dat dames die nu de top halen hun unieke eigenschappen onderweg hebben ingeleverd en nu snel op zoek gaan om ergens anders nog even snel wat te kunnen graaien. We zullen het zien. Dit is geen pleidooi voor vrouwen aan de top als doel, maar voor meer diversiteit in denken en kijken naar de kansen in onze omgeving.
Ik zie een betere balans tussen mannen en vrouwen als een van de geschikte middelen daartoe.
Dan moeten de dames wel mee willen doen, juist als het weer wat slechter is.
Ik hoop dat ze binnenkort weer in de vaart zijn, met een nieuw en schoon schip.
Hoe het ook zij, weg lopen als het moeilijk wordt is een matige strategie. Veel bedrijven hebben het moeilijk. Dan moet juist het denken aan de top aan kleur en veelzijdigheid winnen.
Uiteraard staat bedrijvendesigner Visual Strategy klaar om hieraan mee te bouwen.