Innovatie? Trossen los!

Staat innovatie serieus op de kaart bij het Nederlandse bedrijfsleven? Gezien het toegenomen aantal vacatures voor Director of Innovation of Chief Development Officer zou je denken van wel.
Ik lees ze dan ook met belangstelling, om mij vervolgens te verbazen en te ergeren.

NL innovatie denken

Wat is het geval? Bijna zonder uitzondering wordt stevige ervaring binnen de eigen branche geëist.
Dat is kennelijk veel belangrijker dan ervaring met het innovatieproces zelf.
De nieuwe directeur Development en Innovatie voor een bouwer van stalinrichtingen moet eigenlijk zelf melkveehouder geweest zijn. Etc.,etc. Waarom toch? Het bedrijf heeft hopelijk al kennis van de eigen branche in huis.

Is die branche zo ingewikkeld dat een goed opgeleid en slim mens er jaren verdwaasd in rondloopt als hij/zij hem niet kent? De complexiteit van de eigen branche wordt overschat en die van het innovatieproces onderschat. Maar erger nog; op termijn doet het bedrijf zichzelf ernstig tekort.

Iemand uit de eigen branche praat dan wel makkelijk “de taal”, maar denkt meestal ook volgens de regels van die branche. Weg kans op echte doorbraken. Daarvoor moeten de bestaande geschreven en ongeschreven regels uitgedaagd of genegeerd worden. Dat is veel gevraagd voor iemand die met diezelfde regels groot geworden is.

De kern van innovatie komt neer op het maken van nieuwe combinaties van bestaande elementen. Dat vereist minstens twee zaken: een breed arsenaal aan elementen en het vermogen om een probleem naar een hoger niveau te tillen.
Die twee kan je vergaren door ervaringen in meerdere takken van sport op te doen.
Daarom bestaan er ook nog steeds zeer succesvolle industrieel ontwerpbureaus en was een bedrijf als GE decennialang een van de meest winstgevende bedrijven op aarde. Daar werd talent aangenomen op de juiste attitude (boven kennis) en vervolgens de kans geboden om ervaring op verschillende posities en binnen verschillende industrieën op te doen. De kruisbestuiving die daaruit voortkwam blijkt uiterst productief.

Goede innovatiemensen zijn in staat een vraagstuk naar een hoger abstractieniveau te tillen.
Daar worden problemen generieker en is specifieke branchekennis minder relevant. Eenmaal uit de gebruikelijke context getild kan het probleem vanuit verschillende invalshoeken met frisse blik geanalyseerd worden. Hier ontstaan de creatieve concepten.

Met het eisen van te veel ervaring binnen de eigen branche wordt het innovatiepotentieel beperkt. De hardloopschoenen worden aan elkaar geknoopt vlak voor de start.

Hoe komt die beperkende eis dan toch steeds in die vacaturetekst terecht?

1/ De neiging om jezelf als uitgangspunt te nemen. Dan zoek je iemand die op jou lijkt. Die heeft kennis van de branche!
Allemaal heel menselijk, maar het gezamenlijke arsenaal wordt er niet sterker van.

2/ Onbekendheid met innovatie. Daardoor wordt het over een kam geschoren met andere functies binnen het bedrijf.

3/ Risicomijdend gedrag. Er is weinig ruimte voor fundamentele verandering. Men wil geen al te gekke dingen.
Dit resulteert in incrementele verbeteringen.

Een vierde reden zou kunnen zijn dat men helemaal geen fundamentele vernieuwing wil! In dat geval is het gewoon mijn probleem dat ik mij te veel voorstel bij het begrip innovatie en denk dat het Nederlandse bedrijfsleven het echt nodig heeft om te overleven.

Beste bestuurders, zoekt u iemand om innovatie vorm te geven? Kunt u bovengenoemde ballast overboord gooien? Mooi! Ga het gesprek aan met iemand met veelzijdige ervaring en vraag wat dat gebracht heeft. U zult aangenaam verrast zijn door de antwoorden. De competenties die nodig zijn voor innovatie zijn niet zo branche gebonden. Diversiteit maakt een ecosysteem sterker.

We zullen vaart moeten maken om de mooie bedrijven die we hebben te laten floreren. Wil je echt vooruit? Trossen los!
Zin om hierover het gesprek aan te gaan? Bel Peter, 06 50733919

Advertenties